0

راه اندازی سایت جدید

17 خرداد 1397
سایت جدید راه اندازی شد
0

معرفی کتاب نیه توچکا- فئودور داستایفسکی

12 آذر 1396
 «من پدرم را به یاد نمی آورم. وقتی او مرد من دو ساله بودم.مادرم ...
0

تاثیرآشپزی ایرانی بر آشپزی شبه قاره هند:

12 اسفند 1396
 آشپزی (ایرانی - ترکی) که در شبه قاره هند به آشپزی مغولی مشهور است به ...
0

گل گنبذ Gol Gumbaz

25 اسفند 1396
این بنای زیبای محسور کننده در شهر بیجاپورBijapur  ایالت کارناتاکا ...
0

تاریخچه آشپزی در شبه قاره هند

09 فروردين 1397
پیش از همه چیز لازم به ذکر است که در زبان سانسکریت یا زبان باستانی ...
0

شهری فرانسوی در دل هند –پوندیچری Pondicherry

20 فروردين 1397
این شهر زیبا و تاریخی در ایالت تامیل نادو در جنوب هند و در ساحل ...
0

ازدواج در هندویسم

08 ارديبهشت 1397
قوانین ازدواج در دین هندو براساس قانون مانو  یا Manu  Samriti    می ...
0

راه و روش سفر در هند

25 ارديبهشت 1397
 هند کشوری بزرگ ,زیبا,شلوغ و با تنوع فرهنگی و اجتماعی بسیار زیاد است ...
0

جشنواره ها در هند

01 خرداد 1397
هند کشور تنوع و گونا گو نی های فرهنگی ,طبیعی,اقتصادی و مذهبی می باشد ...
0

کاشت گل برای نوروز در تهران

13 فروردين 1397
 بهار،  تهران به گل های چشم نواز مزین می شود، هم حال خوشی برای ...
0

معرفی کتاب نورپردازی میدان ها

13 فروردين 1397
در این نوشتار مروری اجمالی بر کتاب  پنجم  مجموعه «دانش زیباسازی شهری» ...
0

معرفی کتاب «نورپردازی حاشیه بزرگراه ها»

08 ارديبهشت 1397
  در این گفتار مروری کلی بر کتاب  ششم  مجموعه «دانش زیباسازی ...
0

نگاهی به فیلم گذشته با تاملی بر بدن ، شهرمدرن ، قهرمان و اسطوره

08 ارديبهشت 1397
گذشته برشی از زندگی افرادی است کاملا عادی و آشنا ، گویی به تصادف  ...
0

معرفی کتاب «نورپردازی بناهای تاریخی»

08 ارديبهشت 1397
«نورپردازی بناهای تاریخی» عنوان کتاب  هفتم  از مجموعه «دانش زیباسازی ...
0

معرفی کتاب نورپردازی بناهای ارزشمند

01 خرداد 1397
«نورپردازی بناهای ارزشمند» عنوان کتاب نهم مجموعه «دانش زیباسازی شهری» ...
0

معرفی کتاب نرده ها وحصارها

01 خرداد 1397
در این یادداشت با مرور بر کتاب  هجدهم  مجموعه «دانش زیباسازی شهری» ...
0

معرفی سیاوش کسرائی

24 اسفند 1396
سیاوش کسرائی (۵ اسفند ۱۳۰۵ - ۱۹ بهمن ۱۳۷۴) شاعر، نقاش، از اعضای کانون ...
0

ازدل بستن مگو که گسستن را بر بام ها طبل می‌زنند

23 آذر 1396
اشخاص نمایش؛ نقش اول: کتاب = نمایشنامه مجلس ضربت زدن نقش دوم: الهام ...
0

معرفی کتاب محیط های پاسخده

20 مرداد 1396
                           «محیط های پاسخده» عنوان کتابی  است  که در ...
0

معرفی کتاب «تاریخچه مبلمان شهری»

27 مرداد 1396
«تاریخچه مبلمان شهری» عنوان کتاب  سیزدهم  مجموعه «دانش زیباسازی شهری» ...
0

معرفی کتاب «هویت و مبلمان شهری»

04 شهریور 1396
 در این یادداشت با مطالعه کتاب  چهاردهم  مجموعه «دانش زیباسازی شهری» ...
0

معرفی محمد رسول جليلوند: استاد سازسازی سنتی

27 مرداد 1396
يکی از مهجورترین هنرهای ایرانی که مجال بیان نیافته هنر ساز سازی است ...
0

خلاقیت در نگاه به دنیای پیرامون1 ؛ یادداشتی درباره آثار «مت ویلسون»2

04 بهمن 1396
  دستاوردهای مثبت عصر سرعت و تکنولوژی برای بشر قرن بیست‌ویکم ...
0

معرفي استاد آینه کاری قزوین: رضا گلدوز

07 آذر 1396
هنر آینه کاری هنر دوره اسلامی داراي گنجينه عظيمي از معاني عميق عرفاني ...
0

معرفی استاد محمد بابايی: سنگتراش سنتی قزوين

13 آذر 1395
¢ هنر سنگ تراشي سنتي(حجاري ،حكاكي، منبت ومشبك سنگ ) سنگ‌تراشی و ...
0

خیلی دور خیلی نزدیک؛1 یادداشتی برای معرفی آثار هنری «سیندی چین»2

20 بهمن 1396
 از بین وسایل سرگرمی و تفریحی شهربازی‌، شاید چرخ و فلک، بخاطر پایین ...
0

نقد عکس

12 ارديبهشت 1397
عکاس:مهدی حاتمی عکس با کادر افقی، سایه در یک سوم پایین و روشنی در دو ...
0

نقد عکس و معرفی عباس عطار

23 اسفند 1396
عکاس:عباس عطار درنقد عکس از اطلاعات بیرونی نیزکمک گرفته شده است. ...
0

نقد عکس

10 اسفند 1396
عکاس:مهسا دعاچی با استفاده از نقد روانکاوانه،می توان گفت جنس مونث از ...
0

نقد عکس

20 بهمن 1396
عکاس:امیرحسین زارع دراین عکس افقی که چشم بیننده براحتی به چپ و راست ...

ازدواج در هندویسم

08 ارديبهشت 1397
نویسنده:  

قوانین ازدواج در دین هندو براساس قانون مانو  یا Manu  Samriti    می باشد  و در زبان  سانسکریت به آن ویوا سنسکار Vivah Sanskar  می گویند که دقیقا به معنی مراسم عروسی یا ازدواج می باشد ,کلمه ویوا در زبان سانسکریت به معنی عروسی یا ازدواج است که در زبان هندی به آن شادی Shadi  گفته می شود .لازم به ذکراست که در دین هندو در کل ازدواج دختر باید با اجازه پدر ,جد پدری , برادر و یا عموی بزرگتر او انجام گیرد  و ازدواج عاشقانه یا برمبنای رضایت دو طرف چندان مورد پسند نبوده و نیست ,مهم ترین مساله در ازدواج در شبه قاره هند رضایت والدین و خانواده ها در درجه اول  بوده و هست و رضایت دختر و پسر چندان مورد توجه نبوده و نیست ,زیرا ازدواج در دین هندو باید بر مبنای سیستم کاست (یا نظام طبقات اجتماعی دین هندو)انجام گیرد و ازدواجی که خارج از این سیستم صورت  می گرفت مجازات سنگینی در پی داشته است,هم چنین  در دین هندو ازدواج یک وظیفه الهی یا درما Darma  به حساب می آید که هر یک از اعضای جامعه باید آن را در طول زندگی خویش انجام دهد,در ضمن در ازدواج بر طبق کتب مقدس هندو زن و شوهر به رستگاری الهی و آسمانی یا موکش Moksh  دست پیدا می کنند.

انواع ازدواج:

 بر طبق  قانون مانو ازدواج بر هشت دسته تقسیم می شود:

1-برهما  ویوا Brahma Vivah

2-دیوا ویوا   Daiva Vivah

3-آرشا ویوا Arsha Vivah        

4-پرجا پتی ویوا   Parjapatya Vivah   

5-گندرو ویوا Gandharva Vivah  

6-آسور ویوا  Asura Vivah  

7-کرشاس ویوا Rakshasa Vivah  

8-پیشا چا ویوا  Paishacha Vivah  

  • 1- در این نوع ازدواج دختر و پسر هر دو از خانواده های خوب و از یک طبقه اجتماعی یا کاست می باشند  و عروس باید با جواهرات و البسه فاخر و گرانبها به ازدواج مردی در آید که وداها یا  کتب و اصول دینی هندو را بخوبی آموخته و در واقع مردی با فرهنگ و دین دار محسوب میشود و این مرد را پدر دختر برای او پیدا کرده است و رضایت دختر در این ازدواج شرط نیست  هم چنین این نوع ازدواج بهترین نوع ازدواج در دین هندو به حساب می آید,لازم به ذکر است که در این نوع ازدواج خانواده پس از خانواده دختر دوری یا پول نمی گیرند .
  • 2- در این نوع ازدواج پدر  دختر خویش را  با جواهرات کامل و البسه فاخر و گرانبها به نزد برهمن یا پاندیتPandit (روحانی بلند پایه در دین هندو) برده تا او برای این دختر شوهری مناسب در اسرع وقت پیدا کند رضایت دختر در این ازدواج شرط نیست .
  • 3- در این نوع ازدواج پدر دختر پس از گرفتن یک یا چندین گاو از داماد رضایت خویش را برای این ازدواج اعلام می دارد ,در واقع در این نوع ازدواج داماد باید قیمت مناسب عروس را به پدر یا خانواده او پرداخت نماید رضایت دختر در این ازدواج شرط نیست .
  • 4- در این نوع ازدواج پدر دختر مسولیت دختر خویش را نه به عده داماد بلکه به عهده پدر داماد قرار می دهد ,زیرا دراین نوع ازدواج پسر و دختر بسیار جوان هستند یا در مرحله کودکی به سر می برند و نمی توانند مسولیت زندگی را بر عهده بگیرند و این مسولیت تا زمانی که آنان به سن رشد و عقل برسند در دست پدر داماد باقی می ماند
  • 5- در این نوع ازدواج فقط رضایت دختر و پسر شرط بوده و بدون هیچ مراسمی می باشد  و ازدواجی است که بر پایه عشق و علاقه دو طرف صورت می گیرد.
  • 6- در این نوع ازدواج داماد پس از دادن پول و جواهرات فراوان به خود عروس و پدر یا  افراد ذکور خانواده عروس رضایت آنان را جلب کرده و مراسم ازدواج را برگزار می کند.
  • 7- در این نوع ازدواج دختر را به زور از خانه اش می دزدند و حتی ممکن است در این راه پدر یا برادر عروس نیز کشته شده یا بشدت مجروح شوند,این نوع ازدواج بدون رضایت دختر می باشد.
  • 8- در این نوع ازدواج مرد دختررا با کلمات عاشقانه  خویش فریفته خویش ساخته و با زور با  او مخفیانه همبستر میشود.

لازم به ذکر است که در شبه قاره هند ازدواج کودکان یا ازدواج زیر سن قانونی هنوز رایج می باشد و دولت هند با این مساله بشدت مبارزه می کند ,در دین هندو پدر یا جد پدری او می تواند او را به هر کسی که خواست شوهر دهد و رضایت دختر شرط نیست و بهترین سن ازدواج برای یک دختر 7 سالگی است ,در سن هشت سالگی به او گوری Gauri  گفته می شود که به معنی زیبا روی سفید پوست می باشد  و برای یک پسر 9 سالگی,در سن نه سالگی به او لقب روهینی Rohini یعنی ماه را می دهند  ,ماهاتما گاندی رهبر استقلال هند در 12 سالگی با همسر خود که فقط هشت سال داشت ازدواج کرد.

وظیفه یک پدر خوب پیدا کردن شوهری مناسب برای دخترش در اسرع وقت می باشد پس از سن هفت سالگی دختر آماده ازدواج می باشد و اگر تا سن یازده سالگی پدر دختر برای او مرد مناسبی نیافت بر طبق قانون مانو او می تواند خود اقدام به این کار کند.سن مردان در هنگام ازدواج باید سه برابر یک زن باشد یعنی مردی در سی سالگی باید با دختری که ده سال دارد ازدواج کند.دختر باید پیش از سن 12 سالگی ازدواج کرده باشد وگرنه جذابیت و زیبایی خود را از دست داده و دیگر کسی او را  برای ازدواج نخواهد خواست بهترین سن ازدواج برای دختران از 7 تا 12 سالگی است و برای پسران 12 تا 14 سالگی می باشد.بر طبق قانون مانو مردان نباید با زنانی که موهای کم یا موهای زمختی دارند ازدواج کنند,هم چنین ازدواج با خانواده هایی که دارای فرزند پسر نیستند نیز جایز نمی باشد.پس از ازدواج دختر حق خارج شدن از منزل بدون اجازه شوهر یا پدر شوهر را ندارد و حتی برای دیدن خانواده خود باید به همراه همسر خود از ایشان دیدار کند.

مراسم عروسی:

در شبه قاره هند مراسم عروسی بسیار پر هزینه و وقت گیر می باشد که البته هزینه این مراسم را باید پدر یا خانواده عروس پرداخت نمایند ,در این مراسم تمام خانه یا هتل  را  با گلهای تازه طبیعی ,نوارهای رنگی ,چراغ های پر نور ,بادکنک و کاغذهای پر زرق و برق تزیین کرده  ودر تمام شب آتش بازی و فشفه پرانی ادامه دارد.داماد معمولا سوار بر اسب درحالی که پسر بچه ای را در جلوی خود نشانده به خانه عروس  یا معبد وارد می شود تا مراسم عقد رسمی را اجرا کند,علت سوار کردن پسر بچه در جلوی داماد برای این است که در آینده و پس از عروسی اولین فرزند او پسر باشد یا پسران زیادی داشته باشد,زیرا داشتن فرزند پسر در شبه قاره هند یک مزیت و افتخار به حساب می آید.لازم به ذکر است که مسایل مالی در تمامی ازدواج ها در شبه قاره هند بسیار مهم بوده و  می باشد و رسمی به نام دوری سیستم Dori System  وجود دارد که در آن باید خانواده دختر به خانواده پسر مبلغ پول معین ,ماشین,زمین,خانه ,مغازه و یا حتی جواهرات گران قیمت  و طلا پرداخت نمایند و این بستگی به درخواست خانواده پسر از خانواده دختر دارد .اگر بر سر مساله مالی بین خانواده ها تواقع صورت نگیرد آن ازدواج ملغی تلقی می شود,بخاطر همین موضوع بسیاری از خانواده ها  بخصوص خانواده های فقیر در شبه قاره هند از داشتن دختر وحشت داشته وبرای اینکه خداوند به آنها فرزند پسری بدهد به دعا و سحر و جادو روی می آورند,هم چنین لازم به ذکر است که آمار سقط جنین  و کشتن نوزادان دختر پس از زایمان نیز بسیار بالاست زیرا اکثر زنان از طرف شوهر و خانواده او بشدت تحت فشار برای آوردن فرزند پسر می باشند و زنی که فرزند یا فرزندان دختر  به دنیا می آورد در جامعه هند مقبول و پسندیده نیست .

بر طبق دین هندو و دیگر ادیان موجود در شبه قاره هند زن باید مطیع و فرمانبردار شوهر بوده و با خانواده شوهر در زیر یک سقف تا آخر عمر زندگی کرده و از خواسته های شخصی خویش چشم پوشی و به خانواده شوهر احترام گذارده و به آنان خدمت کند.بهترین  عروس در دین هندو عروسی است که برای اولین بار شوهر خویش را در شب عروسی ببیند نه پیش از آن ,این بدین معناست که عشق پیش از ازدواج مورد قبول نبوده و نوعی بی احترامی به خانواده تلقی میشود,در این میان یافتن داماد یا عروس  مناسب بسیار مهم می باشد برای ین کار زنان و مردانی به نام گاتک Ghatak وجود دارند ,اینان کسانی هستند که دختر و پسر مناسب برای هر خانواده را پیدا کرده و به خواستگاری می فرستند و برای این کار پول خوبی نیز  از دو طرف دریافت می کنند.امروزه در جامعه هند این کار را وب سایت ها و دفاتر ازدواج رسمی انجام می دهند که بسیار آسان تر و راحت تر این کار انجام می پذیرد,زیرا در هند ازدواج یک امر کاملا مقدس و آسمانی محسوب شده و همه باید در سنین پایین بخصوص به این امر تن در دهند.

مراحل مختلف ازدواج:

در دین هندو مراسم ازدواج شامل چندین مرحله می باشد:

1-ملاقات دختر و پسر در حضور والدین و اقوام برای اولین بار  که در زبان سانسکریت و هندی  به آن میلن Milne   گفته می شود

2-پس از رضایت خانواده ها از این ازدواج مراسم جشن کوچکی برای خوش آمد گویی به دختر و پسر به مرحله جدید زندگی برگزار میشود که به آن سوواگتم  Swagatam  گفته می شود

3-در این مرحله عروس و داماد با خانواده خویش به معبد رفته و با تقدیم و پیش کش گل ,شیرینی ,میوه , روغن  و شیر به پیش گاه آتش و خدای آتش یا آگنی Agni  ازدواج خود را متبرک و تقدیس می کنند .

4-بر گزاری مراسم اعلان  رسمی  نامزدی  به اقوام و  دوستان و همسایگان  که به آن لگنا پترا Lagna Patra  گفته می شود.

5-مرحله بعدی یا مراسم نامزدی است که به آن وگدانا Vagdana گفته می شود که طی این مراسم انگشترهای نامزدی بین عروس و داماد رد و بدل شده و جشن نامزدی با موسیقی و شام برگزار میشود,که البته تمامی مخارج آن را خانواده عروس باید پرداخت کنند.

6-مراسم حنابندان  یک روز پیش از عروسی  در خانه عروس برگزار شده , دست و پای عروس با حنا یا مهندی Mehandi  به زیبایی نقاشی شده و هم چنین در این روز عروس و داماد را بطور جداگانه با خمیری که از  زردچوبه و شیر مخلوط شده  درست شده ماساژ داده و می شویند تا پوست آن ها سفید و زیبا  شود.

7-سولا سینگارSolah  Singaar   یا شانزده مرحله ای که باید عروس را برای مراسم عقد حاضر کرد که شامل پوشاندن ساری سرخ عروسی بر تن عروس ,آرایش صورت بخصوص کشیدن کاجل Kajal یا سرمه بر چشم های او  و پوشاندن  طلا وجواهرات بر عروس ,گذاردن خال سرخ بر وسط پیشانی عروس(بیندی Bindi  ),نقاشی با حنا بر دست و پاهای عروس و آراستن موهای عروس با گل های طبیعی خوشبو که به آن گجرا Gajra   می گویند ,  می باشد که لازم به توضیح است که تمامی این لوازم  را خانواده عروس برای او تهیه کرده است , کلا این مراسم به شانزده بخش تقسیم شده و از مهمترین بخش های یک ازدواج هندو می باشد.(سولا =شانزده ,سینگار =آرایش و پیرایش)

8-مرحله بارات Baraat  در این مرحله داماد در حالی که سوار بر اسب شده و در جلوی او یک پسر بچه گذارده شده  به همراه خانواده  و اقوامش  با موسیقی و شادی به خانه عروس وارد شده تا پس از مراسم عقد او را به خانه داماد ببرند,در گذشته عروس را در پالکی یا تخت روان می گذاشتند و در حالی که چهار نفر این تخت را حمل می کردند عروس به خانه شوهر می رفت ولی اکنون ماشین جای آن را گرفته است.

9-مرحله کنیا دان Kanya daan  یا زمانی که پدر عروس دست دختر خویش را در دست داماد می گذارد و سرپرستی اورا به شوهرش می سپارد و در واقع این اولین تماس جسمی عروس و داماد است .

10-مرحله پنیگرانا Panigrahana  یا زمانی که داماد دست عروس را برای اولین بار  در برابر آتش مقدس می گیرد ,بدین معنی که ما از این پس یکی هستیم و حلقه گل یا جی مالا Jai Mala  را بر گردن یکدیگر می اندازند ,سپس شوهر گردن بند ازدواج یا منگل سوترا Mangalasutra را بر گردن عروس بسته و پودر سرخ یا سیندورSindoor  را بر فرق سر عروس گذاشته و عروس تا آخر عمر نباید این گردن بند و این پودر سرخ را از خود دور کند زیرا  هر دوی این ها علامت ازدواج بوده و مقدس شمرده می شوند سپس پاندیت به زبان سانسکریت خطبه عقد را جاری ساخته و عروس و داماد برنج و روغن در آتش می ریزند تا برکت خانه آنان پس از ازدواج زیاد شود.

11-مرحله سپتا پدی Saptapadi  در این مرحله عروس و داماد هفت مرتبه دور آتش مقدس می چرخند و قسم یاد می کنند که همواره با یکدیگر زندگی کنند و هر گز از هم جدا نشوند در این رسم داماد باید جلو و عروس پشت سراو سه دور بر دور آتش و سپس عروس جلو داماد پشت سر او سه دور دیگر بر دور آتش بچرخند و در دور آخر یعنی دور هفتم عروس و داماد باید با هم بر دور آتش چرخیده و بنشینند ,پس از پایان این مرحله آنان زن و شوهر یا جفت که به زبان سانسکریت به آن آردانگانی Ardhangani  اعلام می شوند,و در واقع آتش یک گواه و شاهد مقدس برای هر ازدواجی می باشد.

12- مرحله بعدی که به نام گیرا پروسا Girhapervesa  معروف است ,  نخست عروس و داماد با دعای خیر بزرگان فامیل داماد  متبرک شده و سپس مادر شوهر با گذاردن خال سرخ بر وسط پیشانی هردوی آنها  و گرداندن آتش مقدس بر دور سر ایشان  ورود ایشان را در خانه جدید پاگشایی می کند ,   زمانی که عروس پای خویش را به خانه شوهر می گذارد باید پای خود را در آبی سرخ رنگ فرو کرده و سپس وارد خانه شود و سپس پیش پای راست او ظرفی از شکر و برنج گذارده تا با پای خود آنها را واژگون کرده و در حقیقت نعمت و برکت به خانه  شوهرش بیاورد سپس زنان اقوام شوهر او را به اطاق حجله برده و روی او را با ساری پوشانده و پس از ورود داماد به اتاق عروس باید به شوهر خویش تعظیم و سجده کرده و لیوانی از شیر به او هدیه دهد ,لازم به ذکر است که در شبه قاره هند اتاق  حجله و تخت عروسی را با گل های خوشبو و کاغذهای پر زرق و برق  تزیین می کنند.در این مرحله به عروس گری یاست Grihastha یا مالک خانه یا خانه دار  اطلاق می شود.

وضعیت زنان پس از  ازدواج  در هند:

 

نوع دیگری از ازدواج در هند رایج است به نام پونار ویوا Punar Vivah  که ازدواج مجدد زن پس از طلاق  یا مرگ همسر می باشد ,البته لازم به ذکر است که بر طبق دین هندو زن فقط می تواند یک بار در طول زندگی خود ازدواج کند و اگر همسر او فوت کند او را زنده با  جسد شوهرش در آتش می سوزانند تا رستگار شود و در دنیای دیگر نیز در خدمت شوهر باشد,به این رسم کهن ساتی Sati  گفته می شود که به معنای زن پرهیزگار و همراه همیشگی می باشد ,حال اگر خانواده شوهر به او اجازه دادند که زنده بماند باید تا آخر عمر سر خود را از ته بتراشد,همیشه یک ساری سفید به تن کند,حق شرکت در جشن های مذهبی ,عروسی ها ,نامزدی ها دیگر جشن ها را ندارد,او هم چنین حق پوشیدن زینت آلات و جواهرات و آرایش را ندارد.باید روی زمین بخوابد ,حق پوشیدن کفش یا دمپایی ندارد,به او غذایی در حد زنده بودن میدهند ,حق خوردن شیرینی ها ,چای ,شکر و خوراک های خوشمزه را ندارد,زیرا این زن بدون شوهر نجس , بد شگون و بدیمن شمرده شده مردان حق صحبت و نگاه کردن به او را ندارند زیرا او موجودی شیطانی و بد قدم محسوب میشود.بیشتر خانواده های هندو در گذشته این زنان بیوه را از خانه بیرون می کردند و یا آنان را در معابدی خاص برای خدمت در معبد و یا به فاحشه خانه ها برای  فاحشگی می فروختند,زیرا این زنان پس از مرگ شوهر جایگاه اجتماعی خویش را از دست می دادند و دیگران حق تعرض و دست درازی به ایشان را داشتند,هم چنین لازم به ذکر است که زنان در دین هندو جایگاهی پست تر از مردان دارند و عبادات و نذورات آنان بدون وجود شوهر مورد قبول خدایان قرار نمی گیرد.زنان در دین هندو دارای شعور و درک کافی برای آموختن علوم دینی و فلسفه نیستند پس باید همواره بیسواد باقی بمانند و تنها کار آنها خدمت به شوهر تا دم مرگ و آوردن فرزندان پسر فراوان است ,هم چنین شوهر خدای زن بر روی زمین محسوب شده و زن باید او را مانند خدا بپرستند و دستورات او را  بی چون چرا اجرا کند.زن وظیفه دارد تا خوراک شوهر را همواره آماده کرده و پیش از شوهر غذا نخورد که گناهی بزرگ محسوب میشود,خوردن پس مانده خوراک شوهر ثوابی بی حد دارد.او باید همواره برای راحتی و آسایش شوهر بکوشد و حتی در این راه از جان و مال  خویش نیز بگذرد. زن حق ترک خانه شوهر به هیچ بهانه ای را ندارد حتی اگر شوهر  بدترین انسان روی زمین باشد .دستورات شوهر در حکم دستورات خدا می باشد و تعظیم و تکریم شوهر در حد تعظیم و تکریم خداوند است,بی اعتنایی به شوهر و عدم اجرای دستورات او گناهی بس عظیم محسوب شده که همین در این دنیا و هم در آن دنیا مجازاتی بزرگ را در پی دارد,چون زنان در دین هندو کم عقل و نادان به حساب می آیند وظیفه شوهر است که همسر خویش را در زندگی راهنمایی و هدایت کرده او را پیش و پس از مرگ  بشدت کنترل نماید.بهترین زن زنی است که پیش از شوهر بمیرد و بدترین زن زنی است که پس از مرگ شوهر زنده باشد ,پس بر زن واجب است که با  جسد شوهر خود زنده در آتش سوزانده شود تا در آن دنیا رستگار شده و خدایان او را مورد رحمت و برکت خویش قرار دهند به این رسم ساتی Satthi  گفته می شود که در زبان سانسکریت به معنی همراه و همدم همیشگی و یا زن نجیب و پرهیزگار می باشد.لازم به ذکر است که ادیانی چون بودا,جین و سیک در شبه قاره هند به مخالفت با این رسم ظالمانه  برخاسته و برای زنان پس از مرگ شوهر حق زندگی و ازدواج مجدد قایل شدند,هم چنین این ادیان زنان را مانند مردان دارای عقل و شعور کافی تصور کرده وآنان را دارای روحی والا می دانند که  قادر به  رسیدن به کمالات معنوی و الهی می باشند.رسم ساتی را  برای نخستین بار و به شکل رسمی  پادشاهان سلسله گورکانیان هند متوقف کردند و پس از آن حکومت های کوچک استعماری مانند پرتغال در گوا  ,فرانسه  در منطقه پوندیچری و جنوب هند و هلند  در ناحیه چین شورا  یعنی مناطق تحت سلطه خود آن را غیر قانونی اعلام کردند  و در نهایت  حکومت انگلیس آن را  در کل شبه قاره هند بصورت رسمی و بر طبق قانون تصویب شده حکومتی قدغن کرد.

رسم دیگری که به شکلی به ساتی شباهت دارد جوهر Jauhar یا خودسوزی چندین بیوه بصورت دسته جمعی در یک زمان و یک مکان مشخص است,بدین صورت که آتش بسیار بزرگی برپا کرده و همگی بیوه ها با همدیگر خود را بخاطر شوهر خویش در آتش پرتاپ می کنند.این رسم فقط در ایالات راجستان و مادیاپرادش در قرون 14 و 15 میلادی یعنی زمانی که مهاجمان ترک,ایرانی,مغول و افغان به هند حمله کرده بودند و شوهران بسیاری در این جنگ ها به شکل دسته جمعی کشته می شدند,در این زمان جامعه  مذهبی هندو تصمیم گرفت برای اینکه از اسارت و یا تجاوز به این زنان جلوگیری کند بهتر است آنان به شکل گروهی خود را در آتش بیفکنند تا عفت و پاکدامنی آنان پس از مرگ شوهر حفظ شود.

ازدواج در هندوستان کنونی:

 اکنون نزدیک به 45 درصد دختران هندی پیش از سن 18 و 63 درصد آنان بین سنین 18 تا 20 ازدواج می کنند.لازم به ذکر است که سن ازدواج بر طبق قانون هند 18 سال اعلام شده است.بیشتر دختران هندی ساکن در روستاها به علت ازدواج های زودرس از تحصیل باز می مانند و حدود 55 درصد آنها پیش از 18 سالگی حداقل دو فرزند دارند.

ازدواج بین کاست ها و طبقات اجتماعی مختلف در هند از نظر قانون کاملا مجاز ولی از نظر فرهنگ سنتی هند نوعی بی احترامی و قانون شکنی محسوب شده که اشخاصی که از این قانون سرپیچی کنند در آن باید مجازات شوند,بسیاری از زوج هایی که ازدواج های عشقی یا Love Marriage ))خارج از کاست انجام می دهند کشته , به منزل پدری خود برگردانده,  از ارث محروم شده و کلا از طرف خانواده کاملا طرد میشوند,در کشور هند سیستم ازدواج های ترتیب داده شده از طرف خانواده ها  یا (Arrange Marriage )هنوز بسیار رایج بوده و تنها 2 درصد از کلیه ازدواج ها ,ازدواج های عشقی  و یا برپایه رضایت طرفین می باشد.بسیاری از ازدواج ها در هند ازدواج های اجباری یا (Force Marriage ) می باشد که با مخالفت کامل پسر یا دختر همراه است ,ولی چون در شبه قاره هند تصمیم گیرنده اصلی برای امر ازدواج و هم چنین کنترل کننده و برنامه ریز مسایل مالی خانواده ها هستند ,معمولا جوانان نمی توانند  از در مخالفت با ایشان برآیند,نکته مهم دیگر در مساله ازدواج در هند ازدواج درون گروهی یا ازدواج با هم کاست (طبقه اجتماعی)می باشد که یکی از بحث برانگیز ترین مسایل خاص این کشور پهناور می باشد ,با وجود تمام مخالفت ها که از طرف دولت ,پارلمان و روشنفکران هند همواره ابراز میشود ,این سیستم باستانی هم چنان به قوت خود باقی است و به کار خویش ادامه می دهد,لازم به ذکر است که ازدواج بر پایه کاست یا طبقه اجتماعی  در قوانین هندوستان کاملا غیر انسانی و ظالمانه تعریف شده و از این رو بر طبق قوانین مدنی و حقوقی این کشور هر کسی می تواند آزادانه به شخص دیگری از طبقه یا مذهب دیگر ازدواج کند ,در واقع در سال 1950 میلادی قانون کاست سیستم  که مردم را به شکلی ناعادلانه تقسیم می کرد کاملا و بطور یک جانبه لغو و جای آن را به قانونی که  انسان ها  را در برابر قانون و جامعه یکسان می دانست , داد.

منابع:

1-Modern Hinduism /Ferdinanado Sardella/Oxford University Press 2013

The Roots Of Hinduism /Asko Parpola /Oxford University Press 2-

2015

3-The Sacred Marriage Of Hindu Goddess /William .P.Harman /Motial Banasidoss Publication 1992

4-From the margins of hindu marriage /Lindsey Harlan  and Pual .B.Courtright /Oxford University Perss 1995

 

 

 

 

 

 

1538  بازدیدها
نسیم کمپانی

قدیمی ترین مطالب

درباره ما

سایت پژوهش هنر کاری جمعی، داوطلبانه و بدون هر نوع جهت گیری است. کلیه نویسندگان از پژوهشگران، هنرمندان، کارشناسان، اساتید و هنرجویان حوزه هنر بوده و سعی در نشر و آگاهی  در حوزه پژوهش هنر به زبان پارسی و قابل دسترس برای کلیه علاقمندان و هنر جویان دارند.

ازدوستان فعال در حوزه های مختلف فرهنگی - هنری از جمله نگارش مقالات: تخصصی، پژوهشی و یادداشت های معرفی: کتاب، حوزه های نو و بینا رشته ای، هنرمندان، فیلم مستند، تهیه گزارش از رویدادهای پژوهش هنر و... فعالیت دارند، دعوت می نماییم  ما را یاری نمایند:   Golzarleila@yahoo.com

بیشترین نظرات

ما از کوکی ها برای بهبود وب سایت استفاده می کنیم. برای مشاهده اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به سیاست کوکی ها. من در سایت از کوکی ها استفاده می کنم. قبول کردن